निबंध लेखनाविषयी थोडेसे सांगताना सर्वप्रथम हे लक्षात घ्यावे लागते की निबंध म्हणजे विचारांची बांधणी. नि+बंध म्हणजे बांधणे, शब्द गुंफणे. आपल्या मनातील विचार जेव्हा योग्य रचनेत, सुसंगतपणे आणि शैलीदारपणे मांडले जातात तेव्हा तो निबंध होतो. मनात अनेक विचार असतात, पण ते विस्कळीत असतात. त्यांची निवड करून विषयाशी सुसंगत अशी रचना करणे हीच खरी निबंधकला आहे.
निबंध लिहिणे अवघड नाही, मात्र त्यासाठी भरपूर वाचन, चिंतन आणि सराव आवश्यक आहे. सोप्या व ओघवत्या भाषेत विचार प्रकट करणे म्हणजे निबंधलेखन. ही कला इतर कलांप्रमाणेच प्रयत्नाने साध्य होते. निबंधलेखनासाठी भाषा विषयाबद्दल आस्था असावी, वाचनाची सवय जोपासावी. वर्तमानपत्रे, नियतकालिके, साप्ताहिके यांचे परिपूर्ण वाचन केल्याने विचारांना प्रगल्भता येते. वाचन सहेतुक असावे, कारण निरंतर वाचन, चिंतन आणि मननातूनच सुयोग्य विचार शब्दबद्ध होतात.
निबंधलेखनासाठी टिपण वही तयार करणे उपयुक्त ठरते. त्यात अनुभव, सुभाषिते, कवितेच्या ओळी, म्हणी, सुवचने, कात्रणे यांचा संग्रह असावा. उत्तम वक्त्यांची भाषणे ऐकणे, शैक्षणिक कार्यक्रम पाहणे, चरित्रे व आत्मचरित्रांचे वाचन करणे यामुळे विचारसंपत्ती वाढते. शब्दांत वेचकपणा आणण्यासाठी शब्दसंपत्ती वाढवावी.
निबंधाचे चार टप्पे लक्षात ठेवावेत—प्रारंभ, मध्य, अंत्य आणि निष्कर्ष. सुरुवात आकर्षक असावी, विषयाशी संबंधित सुविचार किंवा कवितेच्या ओळीने निबंधाची सुरूवात करावी. प्रत्येक परिच्छेदात एकच विचार मांडावा आणि पुढील परिच्छेदाशी त्याची सांगड घालावी. विचारांची पुनरावृत्ती टाळावी. भाषाशैली सरळ, साधी पण परिणामकारक असावी. शुद्धलेखन, विरामचिन्हांचा योग्य वापर, सुवाच्च हस्ताक्षर हे निबंधाला अधिक प्रभावी बनवतात.
निबंधाचे प्रकारही विविध असतात—वर्णनात्मक, कल्पनात्मक, आत्मवृत्तपर, ललित, चर्चात्मक, वैचारिक, कथनात्मक. वाचन, मनन आणि लेखनाने उत्तम निबंध लिहिता येतो.
“आचार, विचार, संस्कार
त्यातून होईल निबंध साकार”
तुम्हाला हवे असल्यास मी या यादीतील एखाद्या विषयावर संपूर्ण निबंध तयार करून देऊ शकतो. उदाहरणार्थ मुलांच्या सर्वांगीण विकासात मातृभाषेची भूमिका, संवर्धन पर्यावरणाचे, किंवा स्वामी विवेकानंद यावर.