‘अंतर्मनातील (हळवे) एकान्त स्वर’ हा अरूणकुमार जोशी यांचा काव्यसंग्रह वाचकांना कल्पनाविलासाच्या उंच भराऱ्या आणि जीवनातील सूक्ष्म निरीक्षणांच्या हळव्या क्षणांचा अनुभव देतो. त्यांच्या कवितांमध्ये शब्दांची अल्पाक्षरी मांडणी असूनही ती वाचकांना पुढे वाचण्यास भाग पाडते. ‘उत्सव’, ‘बा, चंद्रा!’, ‘बा, मना!’, ‘गजाआडच्या भिंतीतलं जग’ अशा कवितांतून ते कधी कल्पनांच्या आकाशाशी संवाद साधतात तर कधी मानवी संवेदनांना स्पर्श करतात.
जोशींच्या कवितांमध्ये समाजातील हळुवार क्षणांचे दर्शन घडते, मानवतेचा आग्रह दिसतो आणि उच्च ध्येयाकडे वाटचाल करण्याची प्रेरणा मिळते. त्यांच्या कवितांचा चिंतनशील एकान्त स्वर वाचकांना अंतर्मनाशी संवाद साधायला भाग पाडतो.
हा संग्रह वाचताना वाचकाला कल्पनाविलास, संवेदनशीलता आणि मानवतेचा हळवा स्पर्श अनुभवायला मिळतो. प्रत्येक कवितेतून जीवनाकडे पाहण्याचा नवा दृष्टिकोन मिळतो. म्हणूनच या काव्यसंग्रहाला दिलेले शीर्षक ‘अंतर्मनातील एकान्त स्वर’ सार्थ ठरते.